Oktoberfest eSIM — nog twaalf dagen, en de strik die niets betekent

Het 191e Oktoberfest ging zaterdag open en stopt pas op 4 oktober. Volgens de eigen telling van de organisatie liepen alleen al op de openingszaterdag ongeveer 450.000 mensen de Theresienwiese op. Lees je dit op woensdag, dan resten er twaalf dagen.

Dit is dus geen planningsverhaal. De Wiesn draait op dit moment, de tenten lopen voor de lunch vol, en alles hieronder gaat over de komende twaalf dagen in plaats van over volgend jaar september — inclusief het ene ding dat vrijwel iedereen over de dirndl herhaalt en dat niet blijkt te kloppen.

Hoe het ervoor staat, vijf dagen ver

Het begon zoals het altijd begint. Zaterdag om twaalf uur sloeg de burgemeester de tap in het eerste vat — twee slagen, wat ongeveer zo goed gaat als dat gaat —, zei de twee woorden waar het hele veld op wacht, en gaf de eerste Maß aan de minister-president. Hij had, gaf hij vooraf toe, een aftapcoach ingehuurd. Het was zijn eerste als burgemeester. Twee slagen is een goed antwoord op dat soort zenuwen.

De schaal is het deel dat niemand gelooft tot hij erin staat: 38 tenten, zeventien daarvan groot, en een kermis eromheen gewikkeld. Het terrein op kost niets, en een tent in kost ook niets — het kaartje waar je over hoort is een tafelreservering, geen toegangsbewijs. Een Maß kost dit jaar tussen € 14,80 en € 15,90, afhankelijk van de tent, ruim twee procent meer dan vorig jaar.

Het eerste weekend verliep rustig, naar de maatstaven van een veld van dat formaat. De politie noemde het een kalme start en telde zondagmiddag 55 vergrijpen, grotendeels de gewone wrijving van zo’n menigte, plus de zakkenrollers die hier precies voor komen en elk jaar in de tenten tegen de lamp lopen. Eén attractie stond zaterdagavond een paar minuten stil met de passagiers ondersteboven; een defecte sensor, geen gewonden, vervangen en weer draaiend.

De tent is het hele probleem

Dit is het feit dat meer eerste bezoeken verpest dan welk ander ook: als een tent vol is, gaat hij dicht. Geen rij — dicht, en op een zaterdagmiddag kan dat uren zo blijven. Mensen komen in het weekend om drie uur aan, verwachten zo de tent binnen te lopen die ze van foto’s kennen, en brengen de middag ervoor door.

De oplossing is weinig glamoureus en ze werkt. Kom doordeweeks, en kom ‘s ochtends. Het terrein opent doordeweeks om tien uur en in het weekend om negen, en een tafel voor het middaguur op een doordeweekse dag is een realistische hoop in plaats van een fantasie. Reserveringen beslaan nooit een hele tent — er zijn altijd niet-gereserveerde plaatsen, en de run erop begint op het moment dat de poorten opengaan. Een vrije plek is een ochtendsport.

Twee dingen die het waard zijn nu er nog tijd is om ze te gebruiken. Dinsdag is familiedag, met gereduceerde prijzen bij veel attracties en kramen tot zeven uur. En de Oide Wiesn, de historische hoek met de oude draaimolens en de blaasmuziek, vraagt € 4 entree — gratis onder de veertien — de enige toegangsprijs op het hele veld en de beste vier euro erop als je jezelf wilt horen denken.

Nog twee data op de kalender: het blaasmuziekconcert aan de voet van het standbeeld van de Bavaria op zondag 27 september, als de tentmuzikanten samen op de helling spelen, en het kanonsaluut op zondag 4 oktober dat het geheel afsluit.

De strik die niets betekent

Iedereen arriveert met de code paraat. De strik op het schort van de dirndl links geknoopt betekent single, rechts bezet, achter weduwe, voor in het midden maagd. Hij wordt uitgelegd in elke gids, op elk vrijgezellenweekend, en door heel veel mensen die nooit een dirndl hebben bezeten.

Hij is ook, voor zover iemand het kan nagaan, ongeveer veertig jaar oud. Conservatoren van volkscultuur dateren zijn verschijning ergens in de jaren tachtig, om geen reden die iemand kan aanwijzen, en wijzen erop hoe snel iets een traditie wordt die zogenaamd altijd heeft bestaan. De oorspronkelijke taak van de strik was het schort vastbinden; hij zat voor of achter, in het midden, want daar hoort een knoop. De flirtcode verspreidde zich in de late twintigste eeuw via toerisme en volksfeesten, en hij is nooit gestandaardiseerd — hij verschilt per regio en per Trachtenverein, wat een beleefde manier is om te zeggen dat hij verschilt per wie het je vertelt.

Knoop hem dus waar je wilt, en draag de Tracht toch. In Beieren is een dirndl of een fatsoenlijke Lederhosen geen kostuum maar kleding, en je voelt je erin aanzienlijk minder toerist dan erbuiten. Sla alleen de supermarktversie met de plastic hartjes over, het enige waar iemand je op de Wiesn werkelijk op zal afrekenen.

Jouw Wiesn, ononderbroken

Tweeënveertig hectare, 450.000 mensen op één zaterdag, en bijna allemaal met een telefoon boven hun hoofd. De Theresienwiese is in deze zestien dagen een van de dichtste lappen mobiele data van Europa: één netwerk droeg er vorig jaar in zijn eentje 238 terabyte overheen, en ging dit jaar in met twee dozijn installaties en ruim honderd antennes boven dezelfde paar straten. Dat is geen marketingcijfer. Dat is wat het kost om een gewone telefoon werkend te houden in een menigte die zo dicht staat.

En dat telt, want de Wiesn draait meer op de telefoon dan haar blaasmuziekimago toegeeft. Vier mensen vinden in een tent van zesduizend gaat met een gedeelde locatie, niet met de beschrijving van een pilaar. Weten welke tenten dicht zijn scheelt een wandeling over de hele lengte van het veld. De ov-app om half twaalf ‘s nachts, als iedereen tegelijk vertrekt en het perron van de U-Bahn een zee van Lederhosen is, is het verschil tussen veertig minuten en twee uur. En de video van de hele tent op de banken voor Ein Prosit hoort geüpload te zijn voor je je telefoon hebt weggestopt.

Dan is er de rekening. Binnen de EU reist je eigen abonnement met je mee en is niets van dit alles een probleem. Daarbuiten — de meeste Britse abonnementen sinds de brexit, Amerikaanse, Zwitserse — is de roamingregel op de volgende factuur een eigen soort verrassing. Lokale data op een eSIM haalt de vraag weg voordat het vliegtuig landt.

Dat is het deel dat IbiPoint stilletjes regelt. Je eSIM komt binnen seconden per e-mail, QR-code inbegrepen, geïnstalleerd en klaar voordat je hebt gepakt — je gewone simkaart blijft actief voor bellen en sms’en, en de eSIM draagt de dagen op snel 4G/LTE en 5G. Kies je vorm op de pagina met bundels voor Duitsland — een Data Pack als je ongeveer weet wat je verbruikt, een Unlimited Flex als je er liever niet over nadenkt, met TopUp wanneer je meer wilt en bijna real-time Transparency zodat je altijd weet waar je staat.

Twaalf dagen

Een woord over hoe het veld dit jaar wordt gerund, want dat is veranderd. Na de drukte van vorig jaar kijken nu meer dan vijftig camera’s mee op het terrein, op zoek naar het gevaarlijke soort gedrang, gesteund door zo’n 600 agenten en ruim duizend stewards bij de ingangen. Drones zijn volledig verboden, messen zijn verboden in een zone rond het hele terrein, en tassen zijn begrensd op drie liter — twintig bij vijftien bij tien centimeter, wat kleiner is dan het klinkt. Alles wat groter is gaat voor € 5 in de bagageopslag bij een van de gemarkeerde ingangen, dus het verstandige is om het in het hotel te laten en te merken hoe weinig mensen op het veld überhaupt iets bij zich hebben.

Dus de korte versie, met twaalf dagen op de klok: een doordeweekse dag, voor het middaguur, in echte Tracht, met contant geld en een kaart, zonder rugzak, en met een telefoon die het doet. Vier van die vijf liggen aan jou.

De vijfde kost ongeveer een minuut. Bestel je IbiPoint eSIM vanavond en hij is klaar voor je aan boord gaat. Dan de tenten, de blaasmuziek, de paarden, die ene attractie waar je meteen na de tweede Maß spijt van hebt. En om twaalf uur op de vierde gaat er een kanon af onder de Bavaria, en bergt München het weer op voor een jaar.

Op weg naar de Wiesn? Praat met de IbiPoint support — we helpen je kiezen tussen een Unlimited Flex plan en een enkel Data Pack voor je dagen in München.